SAHAR

در گوشه‌ای از شهر پاریس، کِنگو سایتو، هنرمند جاپانی، سال‌هاست پروژه‌ای را زنده نگه داشته که فراتر از مرزها و سیاست‌ها حرکت می‌کند؛ پروژه‌ای به نام «جاپانستان»جایی که موسیقی اصیل افغانستان با نغمه‌ها و ریتم‌های جاپانی در هم می‌آمیزد و صدایی تازه از گفت‌وگوی فرهنگ‌ها می‌سازد.کِنگو با سازهایی چون رباب، سیتار و طبله، نشان می‌دهد که چگونه یک ساز افغانستانی می‌تواند با کوتو و شامیسن جاپانی هم‌نفس شود و داستان مشترکی روایت کند؛ داستان احترام، همزیستی و خلاقیت هنری.

پاسخ، سفری کوتاه بود به دل نغمه‌هایی که ریشه در تاریخ و فرهنگ این سرزمین دارند؛ صداهایی که نسل‌ها را به هم پیوند داده‌اند و هنوز زنده‌اند.در این ویدیو، بخشی از سازهایی را مرور می‌کنیم که موسیقی افغانستان را شکل داده‌اند؛ هرکدام با هویت، روایت و صدایی منحصربه‌فرد.

در جریان کولاک شدید در مرزهای شرق ایران، بیش از دو هزار شهروند افغانستانی در شرایطی بسیار خطرناک گرفتار شدند.برخلاف فضاسازی و بزرگ‌نمایی برخی رسانه‌ها، آمار رسمی نشان می‌دهد که با واکنش سریع مرزبانان ایرانی، عملیات نجات به‌موقع انجام شد، خدمات امدادی و درمانی ارائه گردید و جان هزاران انسان نجات یافت.این اقدام، نه تبلیغ بود و نه نمایش؛بلکه یک مسئولیت انسانی در سخت‌ترین شرایط طبیعی بود.وقتی انسان در خطر است، مرزها بعد از نجات معنا پیدا می‌کنند.روایت واقعیت، احترام به جان انسان‌هاست.

بهروز جعفری، سرمربی تیم فوتسال زیر ۱۷ سال افغانستان، در برنامه «یک پیاله چای سبز» تلویزیون سحر افغانستان از اتفاقی سخن گفت که فراتر از یک مسابقه و حتی فراتر از یک قهرمانی بود؛بردی بزرگ و بی‌سابقه در بازی‌های آسیایی جوانان که نه‌تنها یک جام، بلکه لبخند، امید و روح تازه‌ای را به مردم افغانستان بازگرداند. در روزهایی که افغانستان با سختی‌ها و چالش‌های فراوان روبه‌رو بوده و شادی از زندگی بسیاری از مردم فاصله گرفته بود، این پیروزی جوانان فوتسال، بهانه‌ای شد برای همدلی، اتحاد ملی و غرور وطنی.

در ویژه‌برنامه شب چله تلویزیون سحر افغانستان،گفت‌وگویی گرم، صمیمی و پر از شوخی میان سید عبدالحکیم وفا، نعمت هاشمی و قند آقاجان شکل گرفت؛از فلسفه پخت جلبی در شب چله میان افغانستانی ها در کنار ماهیتا تضاد شیرینی و شوری که خودش بخشی از جذابیت فرهنگ غذایی ماست. گاهی غذا فقط غذا نیست؛روایت است، خاطره است و بخشی از هویت ماست.

انار قندهار تنها یک میوه نیست؛ روایتِ باغ‌های سرسبز، دست‌رنج کشاورزان و ظرفیت بزرگ تولیدات ملی افغانستان است.میوه‌ای درشت، آبدار و شیرین که آوازه‌اش از قندهار فراتر رفته و جایگاه ویژه‌ای در بازارهای جهانی پیدا کرده است. این انار، نماد کیفیت و اعتماد به توان داخلی‌ست؛ محصولی که هر سال هزاران تُن از آن صادر می‌شود و نام افغانستان را با طعم و رنگی ماندگار همراه می‌کند.

شب چله فقط هندوانه و آجیل نیست؛قصه است، خنده است،و جمع‌شدن دور پدرکلان و مادرکلان‌های عزیزمان است.در این ویدیو، یاسین انتظاریان، نقال نوجوان ایرانی،در گفت‌وگویی صمیمی با قند‌آقای تلویزیون سحر افغانستان،از خاطره‌های ساده و دوست‌داشتنی شب چله می‌گوید؛از تحفه‌های کودکانه تا قصه‌های مادرکلان و پدرکلان هایمان که دل را گرم می‌کند.

این ترانهٔ ماندگار یلدایی، سرودهٔ امیرجان صبوری، این‌بار با اجرایی اختصاصی برای شما مخاطبان عزیز…با صدای گرم و صمیمی مجری‌های تلویزیون سحر افغانستان؛ نعمت هاشمی و ناصر بلخی و تهیه کنندگی مجید نصیری ویژه‌برنامه شب یلدا – تلویزیون سحر افغانستان

آخرین نفس‌های خزان، بازارهای پرهیاهو، انارهای سرخ‌تر از لعل بدخشان و مردمی که با شوق، خود را برای طولانی‌ترین شب سال آماده می‌کنند.از نوعروس‌ها و نو‌دامادها که تحفه شب یلدا می‌خرند، تا فامیل‌هایی که به رسم کهن، گرد هم می‌آیند؛ کابل در این شب، روایتگر فرهنگ، خاطره و امید است. این ویدیو، نگاهی است به حال‌وهوای کابل جان پیش از یلدا؛روایتی از بازار، مردم و شبی که بی‌انار معنا ندارد.

سؤالی که سال‌هاست میان مردم مطرح است و هر بار بحث تازه‌ای را به‌راه می‌اندازد.در حاشیه برنامه «یک پیاله چای سبز» این پرسش قدیمی را از کفایت بیگی، تنها سرآشپز بین‌المللی افغانستانی، پرسیدیم؛پاسخی که ریشه در تاریخ و شیوه پخت این غذای اصیل دارد. پاسخ چیست و چرا؟