اسد 18, 1404 15:07 Asia/kabul

احمد ظاهر؛ صدایی که هرگز خاموش نمی شوداو فقط یک خواننده نبود، بلکه تپش قلب نسلی بود که با صدای او عاشق شد، گریست، خندید و زندگی کرد.

احمد ظاهر با صدای گرم و بی‌بدیلش، با شعرهایی که از دل برمی‌آمد و به دل می‌نشست، با ملودی‌هایی که هنوز هم در کوچه‌پس‌کوچه‌های خاطره‌ها زمزمه می‌شوند، به بخشی از هویت مردم افغانستان تبدیل شد.

افغانستان، سرزمین شعر و موسیقی، با تمام زخم‌هایش، هنوز هم می‌درخشد. و احمد ظاهر، یکی از روشن‌ترین ستاره‌های این آسمان است—ستاره‌ای که نسل‌ها را به هم پیوند می‌دهد، دل‌ها را به هم نزدیک می‌کند، و یادآور این است که هنر، عشق و زندگی در این خاک همیشه جاری‌ست.

او نماد آزادی بود در روزگاری که نفس‌ها به بند کشیده شده بودند.

صدای وحدت بود در سرزمینی که تفرقه در آن ریشه دوانده بود.

و افسانه‌ای شد، چون حقیقتش از مرزهای زمان گذشت و در دل نسل‌ها جا گرفت.احمد ظاهر هنوز زنده است—در دل مادرانی که با ترانه‌هایش فرزندانشان را خواب می‌کنند، در دل جوانانی که با صدایش عاشق می‌شوند، و در دل مردمی که با خاطراتش زندگی می‌کنند.

تگ