موی تای به عنوان "هنر هشت اندام" شناخته می شود زیرا ویژگی آن استفاده ترکیبی از مشت، آرنج، زانو و ساق است. موی تای در اواخر قرن بیستم تا بیست و یکم، هنگامی که تمرین کنندگان غربی از تایلند شروع به رقابت در مسابقات کیک بوکسینگ و قوانین مختلط و همچنین مسابقات تحت قوانین موی تای در سراسر جهان کردند، در سطح بین المللی گسترش یافت.
