ذبیح ايمان

د یلدا په شپه راغلې

یوه سپينچکه ده یارانو !

د جنت بوی ور سره دی

ملايکه ده یارانو !

...........

د یلدا په شپه راغلې

لږ کيسې کا او لږ ژاړي

وایي، وایي او بیا وايي

زړه مې تا له خدایه غواړي

د یلدا په شپه راغلې

ښاپېږۍ له کومې خوا نه

زه یې غيږ کې و نيولم

ربه! ویې ساته بلا نه

د یلدا په شپه راغلې

یو یو سوال کوي، ملګرو !

د زړګي ريښې مې کاږي

څه کمال کوي، ملګرو !

د یلدا په شپه راغلې

بیا په زړه کې یې کيسې دي

ما ترې واخيستې مچکې

اننګې یې ځکه سرې دي

……..

نوم یې نه وایم ملګرو !

اننګو کې یې ډېوې دي

چې نظر نه شي دا ځکه

د عالم سترګې پسې دي

………

د یلدا په شپه راغلې

یوه محفل کې ميلمنه ده

مخ پټونی کوي ځکه

پښتنه ده، خو درنه ده

…………….

د یلدا په شپه راغلې

سور ټيکری یې په سر کړی

د خدای نور ترينه څڅېږي

“له ايمان” یې زړګی یې وړی